اما با تقلبی از پیش طراحی شده و در عین حال به غایت ناشیانه، او و حامیان سرکوبگرش، تصمیم گرفتند گوشها و چشمهای خود را به روی این "نه" بزرگ ببندند و به جای آن به روی مردم آتش بگشایند. آنان به اشغال و تصرف غیرشرعی و ضدقانونی کرسی ریاستجمهوری که از آن جمهور مردم بود و بارها توسط علما و مراجع نیز مورد تردید و تحریم واقع شد، کفایت نکردند و با کشتن، شکنجه دادن و به بند کشیدن فرزندان ملت، روز بیست و دوم خرداد را برای همیشه به روز اعتراض ملی به کودتا علیه رای و اعتماد ملت بدل کردند.
قبلا هم در همینجا گفته بودیم که بیست و دوم خرداد با آن همه شکوه میتوانست تبدیل به یک حماسه و غرور ملی شود، اما با ستم مضاعفی که بر ملت رفت، تبدیل به یک فاجعه ملی شد که بزرگترین مقتول آن «جمهوریت نظام» بود. در چهلم «درگذشت جمهوریت» بود که همینجا نوشتیم: «امروز ایران و ایرانی در خطر است و جای هیچ جانبداری جناحی و سکوت مصلحتی نمانده؛ چرا که مصلحتی بالاتر از حقیقت نیست» و امروز که درست در دومین ماهگرد تجاوز به حق ملت قرار گرفتهایم، باز هم همین خطر را به مراتب عمیقتر و شدیدتر از دو ماه پیش احساس و اعلام میکنیم.
هرچه از بیستو دوم خرداد دورتر میشویم، یک روز به تقویم مبارزات اجتماعی و سیاسی نسل جدید آزادیخواهان و عدالتطلبان ایران افزوده میشود. برای زنده ماندن این صدای اعتراض و برای جاری نگه داشتن رود امید و انگیزه مبارزه در پهنه دشت ایران، به این فکر افتادیم که از این پس در ماهگرد این کودتای سرخ و سیاه، یعنی در بیست و دومین روز هر ماه، به خودمان یادآوری کنیم که دو ماه پیش، سه ماه پیش، چهارماه پیش و ... خلاصه چنین روزی بود که طوفانی به پا شد و سپهر سیاستورزی ایران را به میدان جنگ آزادی و استبداد بدل ساخت.
این یادآوری بیشک کمک خواهد کرد تا داغ شهادت سهرابها، کیانوشها، نداها، محسنها و ننگ به بند کشیده شدن نبویها، تاجزادهها و رمضانزادهها را از یاد نبریم و بدانیم هر یک ماه که از آن روز سیاه میگذرد، یک روز از عمر این دولت کودتاچی و مستعجل کم و سی یا سی و یک روز به افتخار جنبش سبز مقاومت ملی افزوده میشود.
«موج سبز آزادی» با همراهی شما همراهان جنبش سبز، از این پس در بیست و دوم هر ماه و در ماهگرد تصاحب قدرت توسط کودتاچیان، ضمن یادآوری روز فاجعه ملی و وقایع پس از آن، نفسی عمیق برای آغاز سی روز دیگر از روزهای مقاومت خواهد کشید و مجددا مبارزه را از سر خواهد گرفت.
این ماهگردها را تا سالگرد قتل جمهوریت به دست کودتاچیان ادامه خواهیم داد؛ گرچه امید سفت و سختی داریم که هنوز به سال نرسیده، عمر این دولت کودتایی مستعجل و محتضر سرخ به پایان برسد و دیگر نیازی به ماهگرد و سالگرد نباشد. اما حتی اگر از سال هم بگذرد، این صدای اعتراض سبز را تا آنجایی که ملت نه فقط رایش که حقش و تاوان خونهایی که بیگناه به زمین ریخته شد را بگیرد، در بیست و دوم هر ماه بلندتر از ماه قبل فریاد خواهیم کرد.
برای زنده و رسا نگاه داشتن این صدا به همراهی تکتک شما همراهان راه سبز مقاومت ملی نیازمندیم. برایمان درباره ایدههایی که برای هر ماهگرد به ذهنتان میرسد، بنویسید. به خاطر داشته باشید که در انقلاب مردمی و باشکوه ۵۷، همین مناسبتهای دورهای بود که به استیفای حق ملت انجامید؛ آن زمان مراسمهای چهلم شهدا در تنور مبارزه میدمید و شاید این زمان ماهگردهای پیاپی، آتش مقاومت ملی را در دل سبزهای ایران روشن نگه دارد.
از یادمان نرود که مقاومت را رهبر انقلاب اسلامی با همان چلهنشینیهای اعتراضی به نسل پدران ما آموخت و ما نیز شاگردان همان مکتبیم. پس بیست و دومین روز ماه را در تقویمهایتان علامت بزنید و با ایدههایتان، موج سبز آزادی را در سراسر ایران گسترش دهید.
در همین زمینه بخوانید: بازخوانی نحوه دستکاری آرا از نگاه اعداد و ارقام
چاپ
فیس بوک
بالاترین
دنباله

خبر خوان (آر-اس-اس)