خدا سایه بلوتوث را از سر مردم کم نکند!

نویسنده وبلاگ کافه ناصری، در یادداشتی به نام سیاست، تابستان و آدم‏های معمولی، آورده است:

/ وقتی هوای تهران و بسیاری از شهرهای دیگر ایران از چهل درجه پایین‏تر نمی‏آید، لاجرم بخشی از معاشرت‏های معمول در زندگی مردم به ساعات خنک‏تر شبانه روز منتقل می‏شود. هر شب، پارک‏ها، محل ملاقات و شب‏نشینی بسیاری از مردمی است که سراسر روز، گرما، زیر سقف و روبروی کولرها نگه‏شان داشته‏است. سنت پارک رفتن شبانه در بین فک و فامیل ما هم برقرار است. گرچه در اصل این سنت، تغییر چندانی اتفاق نیفتاده، اما چند باری است که می‏بینم محتوای این شب‏نشینی‏های پارکی بشدت تغییر کرده است.

فک و فامیل ما هم به اندازه باقی مردم معمولی اهل سیاست‏اند. قبلا در این نشست‏های پارکی بعد از شام و قبل از شام و در فاصله به میان آمدن سینی چای و میوه، زن‏ها، از مهمانی و خرید و پارچه و عروسی و عزا حرف می‏زدند. مردها هم از وضع بازار و قیمت ملک و ماشین‏ها و مشکلات اداری و این جور چیزها حرف می‏زدند.

در کمال بامزگی چند باری است که می بینم برخلاف پیش، در دو جناح زنانه و مردانه، حرف از سیاست یک لحظه هم از نفس نمی‏افتد. همین دو هفته پیش، در پارک طالقانی یا یک‏ ماه پیش در پارک یوسف آباد یا همین پریشب در پارک صفه اصفهان، به جای قیمت ملک و ماشین و پارچه و لوازم خانگی و سرخ کن و فریزر و پارچه چادری، مدام حرف از موسوی و کروبی و احمدی‏نژاد و رهبر و شورای‏نگهبان و مجلس و قانون‏اساسی بود و انتخابات و اعتراضات و ماجرای تجاوز به بازداشت شدگان و ...

خدا شاهد است که من با وجود این که از دیگران نزدیکترم به سیاست، اما بیشتر، شنونده تحلیل‏های زنان فامیل هستم، که در کمال مهارت، حتی سیاست‏های رسانه‏ای صداوسیما و بی‏بی‏سی و صدای آمریکا را چنان نقد و تحلیل می‏کنند که آخرین کنش‏ها و واکنش‏های سران مملکت را.

در غیبت اینترنت پر سرعت، خدا سایه بلوتوث را از سر مردم برندارد. فیلم سخنرانی آقای صانعی و تکه‏هایی از سخنرانی‏های آقای موسوی یا فیلم کتک‏زدن اعتراض‏کنندگان از این موبایل به آن موبایل می‏رود. معمولا تهران، قلب تپنده مباحث سیاسی است و هر چه از تهران دور می‏شوی از تب سیاست کاسته می‏شود. اما دو ماه بعد از انتخابات، هنوز شهرستانی‏ها هم درگیر سیاست‏اند. گیرم نه آن قدر که به خیابان کشیده شوند.

سوال معمول پایان این نشست‏های شبانه پارکی، مثل خیلی جاهای دیگر این است که آخر سر چه خواهد شد؟ بعد از این سوال، نوبت تحلیل‏های شنیدنی رو به آینده ایران است. تنها جومونگ، که هنرپیشه‏اش این روزها در تهران است می‏تواند کمی از داغی سیاست در گفتگوهای فک و فامیل من و دیگران کم کند./