چاپ
بسم الله الرحمن الرحیم
وَ مَن یَعمَل مِنَ الصّالِحاتِ وَ هُوَ مُومِن فَلاَ یَخافُ ظُلماً و لاَ هَضماً (سورۀ طه - آیۀ 112)
و هرکس به خدا ایمان دارد و اعمالش نیکوست از هیچ ستم و آسیبی بیمناک نخواهد بود.
شاید اواسط خردادماه سال جاری، کمتر کسی وجود داشت که با دیدن فضای تبلیغات انتخاباتی کشور عزیزمان، چنین شرایط تلخ و تأسف برانگیزی که امروز گریبان گیرمانست را پیش بینی کند. بیش از دو ماه از انتخابات دهمین دورۀ ریاست جمهوری میگذرد و کماکان جریان اقتدارگرا قربانی میگیرد. این جریان که فعّالیّتهای خود را با سرکوب ددمنشانۀ اعتراضات مسالمت آمیز ملّت شریف ایران و حمله به کوی دانشجویان دانشگاه تهران، که تنها از سرنوشت رأی خود میپرسیدند، آغاز کرد؛ در دومین گام سعی کرد که با به اسارت کشیدن دهها تن از شریف ترین، صادق ترین و محبوب ترین زنان و مردان عرصۀ سیاسی کشور و تحت فشار قرار دادنشان جهت تکرار پروژۀ نخ نمای "اعتراف گیری" و توّاب سازی، توهّمی به نام "کودتای مخملی" را در ذهن مردم عزیزمان القا کند. عبارتی که نه توجیه عقلی دارد، نه علمی و تنها زادۀ ذهن کژاندیشانی ست که سالها از هیچ فرصتی جهت هدم جمهوریت نظام مقدّس جمهوری اسلامی ایران و بی اثر کردن و نمایشی جلوه دادن رأی ملّت دریغ نکردند.
تاریکخانۀ محفل اقتدارگرایان پس از دستگیری دهها تن از جوانان و دانشجویان برومند کشورمان، سعی داشت با اعمال شکنجههای روحی و جسمی، فضای رعب و وحشت را بر جامعه حکم فرما سازد. این حرکت که دوباره خاطرۀ تاریک و منفور فعّالیّتهای وحشیانۀ گروههای فشار و نیروهای غیر قابل کنترل لباس شخصی را زنده کرد، ذهن مردم شریف کشورمان را بار دیگر متوجّه اتاق فکر اقتدارگرایان که سالها پیش قصد تئوریزه کردن خشونت را داشت، ساخت. مرحلۀ بعد، برگزاری جلسات مضحک دادگاه متخلفین و اغتشاشگرانی (!) بود که برخی فقط چند ساعت پس از اعلام نتایج انتخابات را، خارج از زندان به سر بردند. بزرگ ترین گاف این دادگاهها، جا به جا شدن جای شاکی و متشاکی، و قاضی و متهم بود. سخن گفتن در مورد دادخواستهای کودکانه و غیر علمی این بیدادگاهها هم که به سرعت تبدیل به طنز روز میشدند، در شأن این بیانیه و مخاطبینش نیست.
در طی این مدّت بخش رسانهای تاریکخانۀ اقتدارگرایان هم بی کار ننشسته بود و هر روز به یکی از چهرههای تأثیرگذار نظام و انقلاب میتاخت. یک روز مهندس میرحسین موسوی، نخست وزیر مورد اعتماد امام (ره)، روز دیگر، حجتالاسلام و المسلمین سید محمّد خاتمی، پرچمدار چنبش اصلاح طلبی و رئیس جمهور سابق کشور، و روز دیگر آیتالله هاشمی رفسنجانی، یار قار امام (ره) و رئیس مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام، و متأسّفانه اخیراً وقاحت و پرده دری نشریات اقتدارگرا جایگاه مراجع عظام تقلید و به خصوص آیتالله العظمی صانعی را نشانه گرفتهاست. دایرۀ هتّاکیهای این نشریات روز به روز گسترش یافت و حتّی دامن گیر اصولگرایان عاقل و معتدل نیز شد.
در روزهای اخیر پس از مصاحبۀ صریح و شجاعانۀ شیخ دلیر اصلاحات، حجتالاسلام و المسلمین مهدی کروبی، در مورد تجاوز جنسی به بازداشت شدگان فجایع اخیر، که دلسوزانه در صدد دفاع از حقوق و شأن ملّت و آبروی نظام و انقلاب برآمده بود؛ ستاد اقتدارگرایان در عصبانیتی شدید، به جای پاسخ به ابهامات مطرح شده، ایشان را مورد آماج حملات و توهینهای خود قرار دادهاست. غافل از این که شیخ مهدی کروبی، در برابر فشارهایی چند برابر این، ایستادگی کردهاست و در راه دفاع از حقوق مردم و آبروی نظام جمهوری اسلامی ایران از هیچ تلاشی مضایقه نمیکند.
همچنین در حالی که روزنامههای اقتدارگرایان با داشتن مصونیتی آهنین به چهرههای تأثیرگذار نظام و حتّی مراجع تقلید لجن پراکنی میکنند؛ شخصی که سابقۀ توقیف 21 روزنامه در یک روز را در پروندۀ سیاه خود دارد و در طول مدّت مسئولیتش از هیچ تلاشی جهت محدود کردن و تحت فشار قرار دادن مطبوعات منتقد حکومت دریغ نکردهاست، در آخرین تلاشهایش برای امحای آزادی بیان و مطبوعات، یکی از تنها روزنامههای منتقد جریان حاکم را به دلایل سست و سخیف توقیف کرد تا باز هم خوش خدمتی خود را به انحصارطلبان قدرت نشان دهد.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران با اعلام حمایت خود از شیخ شجاع اصلاحات، مهدی کروبی، توقیف روزنامۀ اعتماد ملّی را به شدّت محکوم میکند. این تشکّل 61 ساله، مشفقانه به مسئولین ذی ربط نصحیت میکند، که با بررسی دقیق بیانات شیخ مهدی کروبی، به جای رد کورکورانۀ آن، و رفع توقیف از روزنامۀ "اعتماد ملّی"، آخرین سرمایههای انقلابی مورد وثوق جامعه را به قهقرا نفرستند.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران
31 مردادماه 1388
فیس بوک
بالاترین
دنباله
خبر خوان (آر-اس-اس)