از حمام فین تا زندان اوین / یادداشت وارده

نمی دانم چی شده که دو سه روزیست یاد حضرت امیر کبیر وچهره ایشان در حمام فین در حال زدن رگ دستانشان از خاطرم پاک نمی شود.

حالا شاید این قافیه فین و اوین، شاید کتاب امیرکبیر به قلم سردار سازندگی، شاید نامه 293 روزنامه نگار و فعال سیاسی یا نامه برنده المپیادی به رهبری یا نامه استاد عموزاده خلیلی در وصف جلایی پور در اوین یا نامه همسرش از قربت به خانم دکتر رهنورد و قاضی القضات جدید یا شاید هم مسیح علی نژاد به فاطمه شمس(همسر محمدرضا جلایی پور) و....

نمی دانم کدامیک مرا به این تصویر بزرگترین نخبه کشی تاریخمان یاد آورده،شاید هم بیشتر رابطه میان جناب هاشمی بامقام رهبری که شباهت بی نظیری به رابطه شاه قجری با امیرکبیر بوده! نمی دانم.

اما آنچه می بینم همان تصویر نخبه کشی است که با کمی تغییر از حمام فین به زندان اوین کشیده شده وگرچه شکل ظاهری آن با این دوران فرق دارد،اما در ماهیت یکی ست.

و امروز تاریخ گواهی می دهد که امیرکبیر در توطئه ای شوم توسط باجناق خود (میرزاآغاسی) اسیرودستور مرگش بدلیل کرنش نکردن در مقابل ظلم صادرشد.

به هرحال هوای این روزها یادآور این نکته ضروری بود وچنان ضرورتی که تاب ننوشتن وهمچنان ادامه خواندن را از من گرفت.

سابقه کشور ما واینکه چرا با اینهمه ثروت انسانی ومنابع طبیعی پیشرفت هایی بزرگ در زمینه های مختلف نمی بیندو هنوز در قرن 21 اندر خم همان اتفاقات قدیم خود مانده، شاید ریشه در این نخبه کشی تاریخی داشته باشد.

اینجا روی سخنم با بزرگان قوم ومسئولین خادم می باشد،

بیایید یکبار وفقط یکبار برای همیشه با هم دست از سر این نخبه کشی تاریخی برداریم واگر واقعا از سر دلسوزی برای کشور وملت قدمی بر می دارید (که حتما همینطور است) :

کمر همت به محو کامل چاپلوسان ومتملقان وچاپلوسی وتملق که همیشه فکر منافع شخصی است ببندیم و آنان را که در مقابل ظلم وزور کمر تا نکرده و بر سر حرف خود تا جان ایستاده اند را، حتی به قیمت خوش نیامدن مذاق بزرگان، بزرگ داریم و قدر.

چه نخبگان همیشه منافع فردی را در منافع جمع (ملت) می بینند و این شاید رمز پیشرفت خیلی از کشورهای پیشرفته در دنیا باشد.

پس در این روزهای عزیز دعا کنیم که شاید روزی را ببینیم که رابطه حمام فین و زندان اوین فقط موزه شدن آن برای بازدید عموم باشد و یادآوری تمام شدن خاطرات تلخ نخبه کشی در کشور عزیزمان ایران.