بیانیه انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‏ها به مناسبت آغاز سال تحصیلی

بسمه تعالی

با امید به اینکه آثار معنوی ماه مبارک رمضان در طول سال تحصیلی و در پیمودن این مسیر مقدس در رفتار ما متجلی باشد، آغاز سال تحصیلی را به همه همکاران دانشگاهی خود تبریک می گوییم.
اساتید ارجمند، دانشجویان عزیز و کارکنان شریف دانشگاه:

سال تحصیلی را در حالی آغاز می کنیم که از یک طرف شیرینی بیداری عمومی و احساس مسوولیت جمعی و تبلور خیره کننده اتحاد و وحدت کلمه عموم طبقات بخصوص نخبگان و امیدواری به حل مسائل و مشکلات کشور در چارچوب ساختار نظام و اعتماد عمومی به مجموعه کلان کشور که در ایام انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم تبلور یافت، هنوز در ذائقه ها زنده است و از سوی دیگر تلخ کامی های پس از آن و از جمله خاطره فجایع کوی دانشگاه تهران و ضرب و شتم مردم معترض همچنان مایع آزردگی همه ماست. با توجه به اینکه تبعات و پیامدهای آن رویدادها که متاسفانه بعضی وجوه آن نیز همچنان ادامه دارد ممکن است در دانشگاه ها آثار سوئی به دنبال داشته باشد، انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها در این فرصت تاریخی نکات ذیل را یادآوری می نماید:

دانشگاه در درجه اول دارای یک هویت علمی-فرهنگی است و برخی از مولفه های و کارکردهای آن عبارتست از پیشبرد مرزهای دانش در سطوح ملی و جهانی، بالا بردن سطح آگاهی های عمومی، کمک به ارائه راه حل های علمی برای معضلات کشور، تربیت نیروی انسانی متعهد و کارآمد و حضور فعال و کارشناسانه در تمامی عرصه های زندگی و در این مسیر، پرسش گری، نقادی و به ویژه نقد قدرت، سرزندگی و بهره مندی از آزادی های علمی و سیاسی و فضای آرام و شاداب و سرشار از امید و امنیت معنوی و شغلی، لازمه اجتناب ناپذیر چنین کارکردهایی است. تنها در چنین شرایطی است که حرکت و تحول «دانایی محور» و جامعه ای پرامید و همدل متصور است. با این تلقی است که دانشگاه یکی از عظیم ترین سرمایه های ملی و به تعبیر امام راحلمان مبدا همه تحولات جامعه است و اگر در فضای مناسب خود حرکت کند قطعا موجبات ارتقاء و سعادت جامعه خواهد بود.

به مسوولان محترم اجرایی و دستگاه های انتظامی-امنیتی هشدار می دهیم با توجه به جایگاه و وضعیت رفیع دانشگاه، در تحلیل مسائل و موضع گیری های خود در قبال این مجموعه بسیار دقت کنند و محتاط باشند. چون هر گونه نگاه امنیتی به دانشگاه با هر تفسیر و یا نیت خیری هم که صورت گیرد چند خطر عمده را به وجود خواهد آورد.

الف: خطر فرار یا خروج مغزها و استعدادهای برجسته که متاسفانه از هم اکنون خبرهای ناخوشایند آن به گوش می رسد. پدیده ای که سرمایه گذاری ها و زحمات چندین ساله کشور را به باد می دهد و با گسترش موج ناامیدی به آینده کشور، منشاء بسیاری دیگر از ناملایمات خواهد بود.

ب: ایجاد فضای امنیتی در وضعیت فعلی با توجه به دیدگاه های موجود، خطر تسلط جریان های فکری متحجرانه را نیز در پی دارد. و این امر خود خطر دین گریزی به عنوان واکنش اجتناب ناپذیر در قبال تحجر را تشدید می سازد. همچنین نگرش های امنیتی موجب محدود کردن آزادی های علمی است که باب علم و اجتهاد و خلاقیت های فکری را مسدود می سازد.

ج: حاکیمت دیدگاه های امنیتی در دانشگاه قهرا موجب نوعی انسداد سیاسی و یاس از راه کارهای اصلاح طلبانه خواهد بود. این امر علاوه بر محدود کردن آزادی های مدنی و حقوق شهروندی دو خطر عمده را در پی خواهد داشت. اول، ظهور نوعی افراط گرایی سیاسی و تقویت گرایش های رادیکال که ممکن است به زیر زمینی شدن فعالیت های سیاسی بینجامد. خطر دوم، بروز نوعی انفعال سیاسی و سرخوردگی است که علاوه بر محروم کردن جامعه از برکات نقد خیرخواهانه به گسترش فضای یاس و ناامیدی در حیات اجتماعی کشور می انجامد.

د: با تسلط دیدگاه های امنیتی، برخوردهای حذفی و تلاش برای خفه کردن صدای منتقدین اعم از دانشجویان و اساتید جدی تر میشود و احتمال تشدید روند بازنشسته کردن و اخراج اساتید فرهیخته و خارج شدن سرمایه های علمی از دانشگاه فزونی می یابد.

به لحاظ وجود خطرات و نگرانی های فوق ما از دست اندرکاران می خواهیم دچار ساده اندیشی های مشرب نظامی گری نشوند و کشور را به سمت بحران های مضاعف هدایت نکنند. ما اطمینان داریم اگر این افراط کاری های به عمل نیاید، قطعا دانشگاهیان با مسوولیت دینی و ملی خویش این محیط علمی را در مسیر هویت علمی و مسوولیت های ملی هدایت و از آسیب ها محافظت خواهند کرد. امید ما به آن است که شرایطی بوجود آید تا دانشگاهیان با حفظ آزادی های دانشگاهی و با روحیه سرشار از امید، افق های ترسیم شده در سند چشم انداز بیست ساله و اهداف متعالی نظام جمهوری اسلامی را بتوانند محقق گردانند.

ما از دانشجویان عزیز این فرزندان معنوی خود و سرمایه های بزرگ آینده ایران می خواهیم با هوشیاری و تدبیر، دانشگاه را زنده و شاداب نگه دارند و خود نگهبان این محیط مقدس باشند و بهانه به دست افراط گرایان و طالبان تحجر ندهند. انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها بر این نکته پای می فشارد که اگر مسوولان و دست اندرکاران حقیقتا طالب آرامش و ایفای کارکردهای مطلوب دانشگاه هستند کوشش کنند آغاز سال تحصیلی جدید با تلاش هایی برای مرهم گذاری بر زخم های چرکین گذشته همراه باشد نه آنکه بر زخم ها نمک بپاشند یا خدای ناکرده جراحت های بیشتری بوجود آورند. در این خصوص چند پیشنهاد مورد تاکید است.

- رسیدگی جدی، موثر، سریع و علنی به مساله فجایع حمله به کوی دانشگاه تهران و برخی از مراکز دانشجویی و دانشگاهی دیگر و معرفی و مجازات آمرین و مسوولین این جنایات بویژه در سطوح تصمیم گیری و مدیریتی
- رسیدگی دقیق به مساله حمله به دفتر مرکزی انجمن مدرسین دانشگاه ها که منجر به ضرب و شتم، توهین و بی حرمتی به بیش از هفتاد نفر از اعضاء هیئت علمی کشور گردید که تعداد کثیری از آنها جزء برجسته ترین نخبگان علمی و فرهنگی کشور محسوب می گردند.
- آزادی سریع اساتید و دانشجویان دستگیر شده از جمله جناب آقای دکتر داود سلیمانی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی مدرسین و رسیدگی به اتهامات احتمالی آنها با رعایت موازین قانونی
- تجدید نظر در اعمال روش های تنگ نظرانه و برخوردهای حذفی در خصوص اساتید منتقدی که در گیر- و دار مراحل گزینش اداری یا تمدید قرارداد و تبدیل وضعیت استخدامی دچار محدودیت شده یا از فعالیت علمی و شغلی باز داشته شده و اخراج می شوند.
- پرهیز از تداوم سیاست های مشهور به برخورد با دانشجویان ستاره دار که متاسفانه شنیده می شود دامنه آن به بعضی از برجسته ترین دانشجویان و پذیرفته شدگان رتبه های بالای آزمون های ورودی نیز کشیده شده است.
- حفظ حرمت حضرت امام خمینی، بیت شریف ایشان و آموزه ها و آرمان های آن حضرت برای همه مردم عزیز ایران بویژه جامعه دانشگاهی بسیار جدی است. ما هشدار می دهیم تداوم حرمت شکنی هایی که متاسفانه این روزها در رسانه های دولتی شاهدیم ممکن است عاملی برای تشنج آفرینی در جامعه دانشگاهی محسوب گردد.

انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها امیدوار است مسوولین عالی رتبه نظام و نیز دلسوزان و علاقمندان به رشد و تعالی کشور با تدبیر و نصایح خود، مسوولان و دست اندرکاران نظام آموزشی کشور را در مسیر اداره مطلوب نظام دانشگاهی مساعدت نمایند. این انجمن نیز آمادگی دارد تا در این مسیر یار و همراه دست اندرکاران باشد.

انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها
3/7/1388