ششم آبان تجمع خواهیم کرد!

بسم رب المظلومین

بیش از چهارماه از اسارت فرزندان مظلوم این دیار می گذرد. عزیزان ما در بازداشتگاه های وزارت اطلاعات دولت بعد از نهم و یا دربند سپاه هستند که به دستور شورایعالی امنیت ملی که رئیس آن احمدی نژاد است که خود طرف مناقشه اصلاح طلبان می باشد. در این چهارماه کوشش کرده اند با پرونده سازی و اتهام زدن و اخذ اعترافات به روش استالینی به عمل خود وجهه قضایی بدهند. اغلب کسانی که در اسارتند یا خانواده شهید یا جانباز جنگ و یا هم جانباز و هم خانواده شهید و یا از فرزندان اندیشمند، خدوم و پر تلاش انقلاب اسلامی اند. اغلب آنان کسانی هستند که سالیان سال را در مبارزه برای استقرار نظام جمهوری اسلامی با آرمان آزادی و استقلال و پیوند اسلامیت و جمهوریت مبارزه کرده اند. آنان از عاشقان خاندان اهل بیت (ع) بوده اند. همیشه نگران سلطه اقتدارگرایان بوده و از افتادن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیم داشته اند. و همین احساس خطر، آگاه و بیدار در صحنه نگاهشان داشته است.

امروز آنان در زندانند و خانواده هایشان به شدت تحت انواع فشارها قرار دارند و نمونه اخیر آن تهاجم و دستگیری دسته جمعی شرکت کنندگان در مراسم دعای کمیل در منزل یکی از اعضای جوان جبهه مشارکت ایران اسلامی بود که اکثر آنان را بستگان و دوستان او و خانواده های زندانیان سیاسی تشکیل می دادند.

متأسفیم که می بینیم اگر زینب کبری(س) پس از حادثه خونبار کربلا به اسارت رفت و در کاخ یزید در برابر او و سپاهش به یزید تاخت و خطبه تاریخی اش را خواند اما یزیدیان حق فریاد و اعتراض را از او نگرفتند اما امروز در ایران همسران و فرزندان اسرای اصلاحات که برای تسلای خویش گرد هم می آیند تا با دعای کمیل که یادگار امام علی (َع) است به درگاه خداوند و اهل بیت او متوسل شوند مورد هجوم ماموران امنیتی قرار می گیرند و به اسارت می روند. این رفتار سیاه در ادامه فشارها و شکنجه روحی و روانی بر اسرای اصلاحات و فشارهای وارده برخانواده های مظلوم آنان و قانون شکنی هایی است که نشان می دهد گروه حاکم حتی به قوانین خود هم اعتنایی ندارد و بر ما آشکار شده است که دیگر به این گروه امیدی نمی توان بست.

متاسفیم که باید بگوییم در این چهارماه که هر روزش چون سالی برما و عزیزان دربندمان گذشته است همه راههای قضایی و حقوقی را رفته ایم و امروز دریافته ایم که کانون اصلی تصمیم گیری در بیرون از قوه قضائیه است. علاوه بر دهها مراجعه بی ثمر به دستگاه قضایی و امروز و فردا کردن ها وبه این مرجع و آن مرجع پاس داده شدن ها و اقدامات دیگر از جمله دیدار با دیگر مسوولان و علما و مراجع و انتشار نامه های سر گشاده و صدور بیانیه را به انجام رساندیم و نتیجه ای نگرفتیم این در حالی است که خانواده ها از اطلاع رسانی و گفت و گو منع می شوند اما با توجه به محدودیت رسانه ای ؛ ما همچنان عکس العمل در مقابل ظلم و اطلاع رسانی در مورد عزیزانمان را وظیفه خود می دانیم. امروز که ما از دادخواهی که طبق قانون اساسی و شرع حق شهروندان است مایوس شده ایم، حجت بر ما ومسئولین تمام است و لذا خود را با تمام توان و قوا برای هر رنج و سختی در اقدامات بعدی، مهیا کرده ایم .

در این مرحله ضمن اعتراض به احکام سنگینی سیاسی و ناعادلانه برای تعدادی از مدیران و خدمتگزاران و جوانان متدین و تلاشگر اصلاح طلب و نیز ادامه دستگیری ها و بحرانی تر کردن شرایط ، کمترین مطالبه مان که از حقوق اولیه ما به شمار می رود، خروج بازداشت شدگان از بلاتکلیفی و آزادی آنها و تبدیل قرار بازداشت ها و نیز پایان بخشیدن به روند کند رسیدگی به پرونده آزادگان دربند، اعلام می کنیم با توجه به اینکه طبق قانون احیای دادسراها در صورتیکه بازداشت متهم چهارماه به طول انجامید و برای متهم تعیین تکلیف نشد دادسرا موظف است متهم را آزاد کند ؛ در حال حاضر بیش از چهارماه از بازداشت اغلب عزیزان ما می گذرد اما اراده های فراقانونی مانع از آزادی آنان می شوند. لذا ما ضمن تمنای امنیت و آرامش برای کشور چون گذشته بیش از این اجازه سوء استفاده از آرامش و متانت خود را به زیاده خواهان اقتدارگرا نمی دهیم تا آنان بتوانند همچنان بر فشار های غیرقانونی و غیر حقوقی خود ادامه دهند و به حکم آیه شریفه «لاَّ یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ .نساء/۱۴۸» و به حکم دین مقدس اسلام انظلام را حرام و تظلم را تکلیف شرعی خود می دانیم واقدامات بعدی خود را آغاز خواهیم کرد.

تجمع مسالمت آمیز ما در تاریخ ششم آبان ماه برای دریافت پاسخ، اولین اقدام ما خواهد بود که باهدف اتمام حجت برای آزادی عزیزانمان انجام خواهد شد. و اگر مسوولین همچنان تظاهر به ندیدن ما و نشنیدن پیاممان که تاکنون هم گوش فلک را کر کرده است، بنمایند و به رویه های پیشین ادامه دهند، در گام بعدی دست به تحصن خواهیم زد که در زمان خود مکان آن را اعلام خواهیم کرد و اگر باز هم نتیجه ای نگرفتیم دست به اعتصاب غذای دسته جمعی می زنیم تا آنانکه قدرت؛ چشم و گوش شان را بسته است شاید به خود آیند و همزمان در صورت بی پاسخ ماندن اعتراضات شکایت به نهادهای حقوق بشری و کیفری بین المللی قرار خواهیم برد. گام های بعدی ما در موقع خود اعلام خواهیم شد و بدین وسیله اعلام می کنیم که تا تمکین زورگویان بی مروت و انصاف به رهایی آزادگان دربندمان از پای نخواهیم نشست. تا سرنوشت خود را به دست خود تغییر دهیم و تأییدش را از حضرت حق تمنا کنیم که «ان الله لایغیر مابقوم حتی یغییروا بانفسهم»